درياى هركند درياى سوم ، درياى هركند « 1 » است و ميان آن و درياى لاروى « 2 » جزيره‌هاى

--> عمان ( Oman ) قرار دارد . بعد از سواحل كرمان به حدود مكران ( Makran ) مىرسيم كه مركز ملاحده ( احتمالا خوارج ( سيستان و مكران ) است كه در متن فرّان به نام شرا ( sura ) كه همان شراة « كه از واژه شارى است » مىباشد . ( ( Sur La chine Et Linde , p . 20 ) است . در اين منطقه درختان خرما بسيار فراوان است ، سپس به تيز ( Tiz ) كه مركز مكران است ، مىرسيم ؛ آنگاه به ساحل سند و دهانه‌هاى مهران ( Mihran ( l'indus ) ) رودخانه هندوستان مىرسيم . در سواحل اين سرزمين بالاخره شهرك ديبل ( Daybul ) واقع شده كه ساحل هند غربى در آنجا به سرزمين بروچ ( Baruc ) [ بطلميوس از اين شهر به صورت Barutch و در نقشه‌هاى امروز به شكل Broach آمده است ] متصل مىشود . در اين سرزمين نيزه‌هاى معروف بروچى ساخته مىشود كه در آفاق شهره بوده است . آنگاه بتدريج اگر ساحل را پيموده و دقت شود ، اراضى نسبتا پر محصول و موات و بايرى مشاهده مىشود و بالاخره به سرزمين چين مىرسد . بحرين و جزاير خليج فارس در مقابل سواحل پارس و مكران و سند سرزمين بحرين ( Bahrayn ) واقع است ، و آنگاه جزاير قطر ( Katr ) و سواحل بنى جذيمه ( Banu judzayma ) سرزمين عمان و بالاخره ناحيه مهره ( Mahara ) است كه تا حدود رأس الجمجمه ، يا ( رأس الحد ) كشيده مىشود . و بخشى از منطقة الاحقاف ( Al - Ahkaf ) و شحر ( sihr ) بشمار مىآيد . در درياى فارس جزاير و خليج‌هاى بىشمار ديگرى نيز ديده مىشود : از قبيل خارك ( Harak ) كه جنّابا ( jannaba در جنوب سينيز واقع بود و هنوز خرابه‌هاى آن نزديك دهانه رودخانه‌اى كه جغرافيانويسان مسلمان آن را شاذكان ناميده‌اند ، ديده مىشود . سرزمينهاى خلافت شرقى ، ص 295 ) نيز ناميده مىشود ، [ چون اين جزيره ] در حقيقت قسمتى از سرزمين ( جنّابه ) به شمار مىرود ، و بعلاوه عده‌اى از مردم جنّابه در آن سكونت دارند ، در اين جزيره مرواريدهاى معروف خاركى ( Haraki ) صيد مىشود كه بسيار مشهور است . همچنين در حول و حوش بحرين جزاير متعدد ( 1 ) . Harkand . ) golfe Bengale . ( همان خليج بنگال است . ( 2 ) . Larwi .